DSCN6593

Afgelopen oktober stapte GroenLinks uit het college. Vanwege de plannen voor woningbouw in Stadsblokken / Meinerswijk. Een ingewikkelde beslissing. Argumenten voor en tegen passeerden de revue. Maar waar waren deze op gebaseerd? En waar hebben we het nu eigenlijk over? Is het gebied ten zuiden van de Rijn natuur? Of is het een verzamelplaats van oude industrie, woningbouw, water en zand? NAK nam de proef op de som, struinde drie dagen rond en zag er konijnenkeutels, een underground gym en oude tankkoepels.

De visser

Op een mooie middag in het najaar fiets ik de Mandelabrug over. ‘Huizen, wind, de stroom, de verte, de utopie ..’ Het kunstwerk van Rémy Zaugg zie ik nu vooral als vooraankondiging van mijn bezoek. Op de zuidelijke brugpijler is het portret van Mandela terug van weggeweest. Ponton GWA 14 is juist verdwenen. Het enig overgebleven onderdeel van de oude schipbrug blijkt tijdelijk dienst te doen als opstapplek voor het pontje over de Rijn. Bij de woningen in De Praets heerst serene rust. ‘Veerhuis Arnhem’ is dicht, in ‘Pension Arnhem’ lijkt weinig te gebeuren. De bomen laten hun mooiste kleuren zien, een monument herinnert aan een dramatische oversteek in 1944.

DSCN6590

Aan de Rijn tref ik een visser. Radiootje aan, zonnetje erbij, het is er relaxed toeven. In de rivier zitten voornamelijk voorns maar ook donderpadden. Die zijn een stuk kleiner. Aan de haak bungelen kastes, meelwormen of maïs. De hengel is nog geen vijf minuten geworpen of we hebben al beet. ‘Je bent een geluksbrenger ..’ zegt de visser terwijl hij de haak uit de bek van de vis haalt. En hem weer teruggooit. ‘In Nederland mag je niks meenemen’, gaat hij verder, ‘in Duitsland juist weer wel. Maar de sport is natuurlijk het vangen zelf en niet zozeer het meenemen.’ Ik blijf nog een tijdje hangen, neem afscheid en fiets verder over de Meginhardweg.

De fotograaf

Al snel kom ik in de natuur. Ja echt. Grauwe ganzen in de wei, koeien ook en de zon zakt langzaam naar beneden. De oude steenfabriek Elden staat er prachtig bij maar is omgeven door hekwerk. Een paar mensen zitten op een bankje. Te lezen of gewoon te zitten. Een vader en zijn zoon gooien steentjes in de rivier, verderop laten mensen een hond uit. Illegaal. De Galloway-runderen zie ik niet maar ze zijn aanwezig door hun koeienflatsen. Als ik doorfiets kom ik langs twee Amerikaanse tankkoepels. Overblijfselen uit de Tweede Wereldoorlog als cultuurhistorisch erfgoed en klimtoestel.

DSCN6617

Bijna onopgemerkt duik ik even later het pad naar het Kijkhuis in, een natuurobservatiehut. Ik tref er iemand met een enorme telelens. ‘Ik kom hier voor de ijsvogel.’ zegt hij. ‘Vroeger woonde ik in de buurt en kwam ik hier eigenlijk nooit. Nu des te meer. Er valt zo veel te zien en te beleven. Maar het gros van de mensen neemt het niet meer in zich op. Je moet er echt de tijd voor nemen.’ En hij wijst me op de aalscholvers die boven het water vliegen. Ik probeer de rest van mijn tocht nóg opmerkzamer te zijn. En door het verkeer op de Eldenseweg en de Batavierenweg de stilte te horen.

De vrijwilliger

Een week later bezoek ik ‘s-ochtends de Stadsblokken. De jachtwerf en de haven van Coers (van de oude timmerwerkplaats) grenzen aan de Rijn. In 1995 stond het water er een meter boven straatniveau. Meer richting John Frost-brug herken ik evenementenlocaties van afgelopen zomer: die voor het Cirque de la Liberté in de ASM-haven en die voor festival De Luie Hond een stukje verderop. Nu resteert bij de haven nog de aanlegplaats van het pontje over de Rijn, op het festivalterrein zie ik vooral konijnenkeutels.

DSCN6641

Bij de ASM-haven zie ik een aantal mensen harken en zagen. Het zijn vrijwilligers van de Stadsblokkenwerf Arnhem. Het is de bedoeling dat hier een horecavoorziening komt, een kleine werf en een klein museum. Met de pont als middelpunt en klantenleverancier. ‘Ik hoop dat dit een niet al te aangeharkt geheel blijft waar nog wat te ontdekken valt.’ licht één van de vrijwilligers toe. ‘De komende drie jaar zal alles hier nog wel blijven zoals het is. Maar daarna weet ik het niet. Met woningbouw hier vlak in de buurt kun je veel andere activiteiten natuurlijk wel vergeten.’ Ik krijg een boek over de oude ASM-werf ter inzage, koffie en fiets even later weer naar huis. ‘Het hek gaat om 17.00 uur op slot’ staat er bij de toegangsweg.

De Konikpaarden

Ter afsluiting maak ik nog een fietstocht in de avond. Mijn voor- en achterlicht verraden al van ver mijn komst. Ik rijd nog een keer over de Meginhardweg maar buig na de steenfabriek af richting Drielsedijk. Ik zie en hoor de Konikpaarden grazen. Met afstand de enige activiteit die ik op dit tijdstip waarneem. Ach nee, ik vergeet de underground gym in een loods op bedrijventerrein Meinerswijk. Een verrassende plek voor een verrassende sportschool. Ik overweeg nog steeds de aangeboden proefles kickboksen ..

Dit stuk verscheen gisteren ook in de Nieuwe Arnhemse Krant (NAK). De fietstochten ondernam ik in november 2015, alle foto’s eigen produktie.