Vierentwintig en acht maanden na de mega-verbouwing en langverwachte opening stonden we er eindelijk. Het Rijksmuseum in Amsterdam.

DSCN6701

De buitenkant was hetzelfde gebleven maar de binnenkant oogde fris, modern en ruim. Afgelopen week meldden vriendin D. en ik ons bij de ingang. Het idee was een behapbaar deel van de collectie te bekijken, dat werd de tweede verdieping .. hoogtepunten uit de Gouden Eeuw.

Eerst tipten we op de begane grond het Aziatisch Paviljoen aan. Mooie beeldjes, fraaie beeldhouwwerken, oosterse sferen. Je rook bijna de wierook. Op de eerste verdieping zagen we werken uit de tentoonstelling Selfies op papier. Ook hier was het devies met aandacht te kijken. Op de foto twee zelfportretten van Rembrandt, ontzettend knap geschetst, je kunt gerust tien minuten turen per prent.

DSCN6713

Passend bij het jaargetijde waren de wintertaferelen van Avercamp (minutieus geschilderde werken in de sneeuw, met schaatsers, dorpjes en ijsplezier) en even later het schilderij ‘Allegorie op de winter – een jonge vrouw warmt haar handen boven een vuurtest’ van Boetius van Everdingen. Die overigens met deze versie ongebruikelijk te werk ging. Meestal werd de winter verbeeld door een armoedig geklede oude man of vrouw: oud omdat het jaar ten einde loopt, armoedig omdat de winter geen gewassen voortbrengt. Van Everdingens keuze voor een jonge, rijk geklede vrouw is dus bijzonder te noemen. Met dank aan het bijschrift!

DSCN6714

In het hart van het gebouw, het midden van de tweede verdieping, bevindt zich de Eregalerij. Daar hangen alle topstukken, dineren de groten der aarde onder de ‘Nachtwacht’ en was het woord ‘indrukwekkend’ het meest van toepassing. Erg mooi was het om de schilderijen – waarvan het merendeel zonder glas – van dichtbij te bekijken. De Vermeers, de Rembrandts, de andere werken .. de afbeeldingen zijn bekend, de één-op-één ontmoeting is fascinerend.

DSCN6718

DSCN6719

Bij toeval werd ‘Het Melkmeisje’ van Vermeer tijdens ons bezoek bekeken door haar hedendaagse – in het geel en blauw geklede – evenbeeld. Hoe wonderlijk! Links van haar ‘De Liefdesbrief’, rechts de ‘Brieflezende vrouw’.

DSCN6722

DSCN6716

Alles klopt er in de Eregalerij: lichtinval, kleurstelling, lijstwerk en uiteraard de schilderijen zelf. Links een portret van Johannes Verspronck, rechts een werk van Isaack Luttichuys.

In een tijdelijk ingerichte ruimte tegenover ‘De Staalmeesters’ en ‘Het Joodse bruidje’ van Rembrandt exposeerde de Britse kunstenaar Anish Kapoor. Zijn Internal object in three parts is gemaakt van siliconen en verf. Zeer bijzonder. Op zijn site zegt hij: ‘Het vervult me met nederigheid om mijn werken hier te zien. Het voelt heel vreemd om tegenover een aantal onbetwistbare meesterwerken te hangen.’ Toch maakten zijn reliëfs een aparte maar natuurlijke verbinding met de rest van de galerij. Kapoor: ‘We zeggen niet dat dit even goed is .. niemand hoeft het mooi te vinden, het is geen kwestie van smaak. We vragen alleen: Wat zegt het over Rembrandt?’ Het antwoord ligt in een bezoek besloten. Zijn werken hangen er tot en met 6 maart 2016.

DSCN6720

DSCN6723

Eenmaal buiten was de avond gevallen en konden D. en ik aan de borrel. Onze missie was geslaagd en terugkomen doen we zeker. Dan bekijken we de overige verdiepingen, de museumshop en verwonderen we ons opnieuw over de waterkranen op het toilet. Begin 2016 zijn te zien in het Rijksmuseum de recent en samen met Frankrijk aangeschafte huwelijksportretten van Maerten Soolmans en Oopjen Coppit. Een doordeweekse dag lijkt daarvoor uitstekend geschikt. Ik kan niet wachten!

Bronnen: http://www.rijksmuseum.nl, plattegrond en bijschriften, http://www.anishkapoor.com. Alle foto’s eigen produktie, waaronder die van ‘Sater en nimf’ van Gerard van Honthorst (1623) en ‘De bedreigde zwaan’ van Jan Asselijn (circa 1650).