Over waar het begon en hoe dat verder ging ..

The Peter and Paul Fortress, St.Petersburg
The Peter and Paul Fortress, St.Petersburg

In 1703 veroverde tsaar Peter de Grote het gebied waar nu St. Petersburg ligt op de Zweden. Ik schreef er al over. Meteen in dat jaar werd voor de verdediging van het nieuw verworven land begonnen met het neerzetten van een vesting. Naar klassiek model. Dat betekent dat op een klein eiland een eerste fort werd gebouwd. In de vorm van een ongelijkmatige zeshoek, met uitspringende bastions. Er kwamen twee toegangspoorten en een grote binnenplaats, waar diverse gebouwen werden neergezet. In 1740 werd de bouw van de vesting voltooid.

Bijna 220 jaar na zijn oprichting – in 1922 – werd de vesting een museum. In het Ingenieurshuis en het Commandantenhuis bevinden zich nu het Museum voor Stadgeschiedenis. De Petrus- en Pauluskathedraal met zijn 122,5 meter lange toren herbergt de graven van bijna alle Romanovs (vanaf 1613 de familienaam van de Russische tsaren). Verder kun je in de vesting het Botenhuis, het Muntenhuis en in het zuid-westelijke bastion de voormalige gevangenis zien.

Omdat we niet alles kunnen bekijken besluiten we voor de kathedraal te gaan. De toegang bedraagt voor buitenlanders (moi et toi) 250 roebel.

DSCN5156

Het is tamelijk druk in de kathedraal. En niet ten onrechte. Want of je in St. Petersburg in een kerk of in een paleis loopt, het onderscheid is er eigenlijk nooit goed te zien. Dat de tsaar ook het feitelijk hoofd van de orthodoxe kerk was zal daar aan hebben meegeholpen. Want een beetje eenduidigheid in het leven kan natuurlijk geen kwaad! Aan de kopse kant van de kathedraal zien we veel pracht en praal, bladgoud en marmer, luxe en schittering.

DSCN5160

DSCN5159

DSCN5161

Rechts vooraan in de kathedraal bevindt zich het graf van tsaar Peter de Grote. Met munten en bloemen! Het is hier aanschuiven maar het is het wachten waard .. voor de man van 2 meter en zijn laatste rustplaats.

DSCN5162

Precies er tegenover bevindt zich The chapel of St. Catherine the Martyr. Daar liggen de resten van Nicolaas II, de laatste tsaar en zijn familie. Na een politiek-sociaal onrustig begin van de 20e eeuw ontstond – door het uitbreken en het verloop van WO I – een situatie die voor de Romanovs niet meer beheersbaar bleek. Na een vrijwillige afstand van de macht in 1917 werden Nicolaas, zijn vrouw Alexandra en hun kinderen overgebracht naar Jekaterinenburg. Daar werden zij in 1918 alsnog vermoord door de bolsjewieken. Tachtig jaar na deze gebeurtenis – in 1998 – zijn de stoffelijke resten van de familie bijgezet in de Petrus- en Pauluskathedraal. We zien de graven van Nicolaas, Alexandra, Olga (23), Tatjana (21), Maria (19), Anastasia (17) en tsarevitsj Aleksej (14) in de kapel meteen rechts naast de ingang. Het eind van een tijdperk op een paar vierkante meter ..

Doorlopend naar de uitgang treffen we nog de huiskat aan. Alhoewel ‘kathedraalkat’ misschien een betere omschrijving is. In de Hermitage lopen twintig katten rond voor het vangen van muizen, ik denk dat het idee hier hetzelfde is. De kat zag ik, de muizen niet. Ik weet van de kat geen naam noch geslacht maar wie daarover meer info heeft, ik hou me aanbevolen!

We gaan via de zijkant weer naar buiten en lopen naar het meest zuidelijke bastion van de vesting. Iedere dag om twaalf uur wordt vanaf dit bastion een kanonschot gelost. En dat is in grote delen van de stad goed te horen. De Petrus- en Paulusvesting is in St. Petersburg nooit ver weg ..

BOEM!

Bronnen: Wikipedia / Anwb-extra: St. Petersburg / Hermitage Amsterdam: Nicolaas en Alexandra, het laatste tsarenpaar

De foto’s van het interieur maakte ik zelf. De foto’s van de vesting en de tsarenfamilie plukte ik van het world wide web.